پرامپت عکس مردانه

عکس‌های پلاستیکی رو فراموش کن

اکثر اوقات وقتی به ابزارهایی مثل میدجرنی یا دال-ای میگیم یه عکس مردونه بهمون بده، یه مدل پلاستیکی با فک زاویه‌دار اغراق‌آمیز میندازه جلومون که بیشتر شبیه مانکن‌های پشت ویترینه تا یه آدم واقعی. دلیلش هم سادست؛ هوش مصنوعی ذاتا تنبله و میره سراغ کلیشه‌ای‌ترین الگوهای بصری.

برای اینکه عکس جون بگیره و واقعی بشه، باید دست از کلمات مبهم برداری. پوست آدمیزاد بافت داره، منافذ داره، زیر نور برق میزنه و گاهی خسته‌ست. وقتی این جزئیات رو به موتور هوش مصنوعی تزریق می‌کنی، تازه خروجی شروع می‌کنه به درخشیدن.

فرمول جادویی وجود نداره، ولی جزئیات چرا

به جای نوشتن «یک مرد خوش‌تیپ»، باید دقیقا به ابزار بفهمونی چه لنزی، چه نوری و چه حسی نیاز داری.

مثلا لنز ۸۵ میلی‌متری (85mm lens) برای پرتره معجزه می‌کنه چون تناسب صورت رو به هم نمی‌ریزه و بینی رو بزرگتر از حد معمول نشون نمیده. نورپردازی رامبراند (Rembrandt lighting) همون مثلث نوری معروف روی گونه رو می‌سازه که خوراک عکس‌های مردونه، عمیق و دراماتیکه. همین دو تا کلمه ساده، زمین تا آسمون کیفیت عکس رو عوض می‌کنن.

چند تا پرامپت آماده که واقعاً جواب میدن

اینجا چند تا پرامپت امتحان‌پس‌داده داریم. کلمات انگلیسی رو همونطور که هستن توی ابزارهایی مثل Midjourney، Leonardo AI یا حتی بینگ کپی کن.

۱. پرتره سینمایی و تاریک (خوراک پروفایل)

A close-up portrait of a 30-year-old middle eastern man with a short messy beard, wearing a dark wool coat. Cinematic lighting, Rembrandt lighting, shot on 85mm lens, f/1.8, highly detailed skin texture, raw photo, moody atmosphere, --ar 4:5

اضافه کردن middle eastern کمک می‌کنه چهره به فرم ایرانی نزدیک‌تر بشه و اون حالت تیپیکال اروپایی بلوند رو نده. عبارت highly detailed skin texture هم مثل یه ترمز دستی عمل می‌کنه و جلوی صاف شدن غیرطبیعی و فیلترگونه‌ی پوست رو می‌گیره.

۲. عکس بیزینسی و شرکتی (برای لینکدین و رزومه)

Professional headshot of a handsome 40-year-old iranian man, neatly trimmed beard, wearing a sharp navy blue tailored suit and white shirt. Studio lighting, softbox, bright background, shot on Canon EOS R5, 50mm lens, photorealistic, 8k --ar 1:1

توی عکاسی استودیویی، استفاده از softbox نور رو نرم می‌کنه. این باعث میشه سایه‌های خشن روی صورت نیفته و چهره کاملا شفاف و قابل اعتماد به نظر برسه.

۳. استایل خیابونی و کژوال

Full body shot of a stylish 25-year-old persian man walking in a street at golden hour. Wearing casual denim jacket and black t-shirt. Candid photography, shallow depth of field, warm sunlight, photorealistic, taken by Fujifilm XT4 --ar 16:9

کلمه Candid photography (عکاسی یهویی/شکار لحظه) حس تصنعی بودن ژست رو از بین می‌بره و golden hour اون نور طلایی و گرم دم غروب رو میندازه روی سوژه.

فوت کوزه‌گری برای چهره‌های ایرانی

هوش مصنوعی به صورت پیش‌فرض بایاس (سوگیری) غربی داره. وقتی فقط می‌نویسی Man، یه مرد سفیدپوست با ویژگی‌های غربی تحویلت میده. برای اینکه چهره‌ها شبیه خودمون بشه، کلیدواژه‌هایی مثل Persian man، Middle eastern features، olive skin (پوست سبزه‌رو) یا dark brown hair به شدت جواب میدن.

یه گیر اعصاب‌خردکن دیگه، ریش و سیبیله. اگه فقط بنویسی beard، ابزار جوگیر میشه و یه ریش بلند شبیه وایکینگ‌ها یا جادوگرها می‌سازه. از ترکیباتی مثل stubble beard (ته‌ریش) یا well-groomed short beard (ریش کوتاه مرتب) استفاده کن تا فرم صورت طبیعی و امروزی دربیاد. دفعه بعد که خواستی یه پرتره جنریت کنی، کلمات رو مثل تکه‌های یه پازل کنار هم بچین و با نور و لنز دوربین بازی کن تا دقیقا همون کاراکتری رو بگیری که تو ذهنت ساختی.