پرامپت عکس قدی دخترانه

گرفتن عکس قدی طبیعی با هوش مصنوعی، اونقدرها هم که فکر می‌کنی راحت نیست!

میدونی بزرگترین دردسر موتورهای تصویرساز هوش مصنوعی کجاست؟ وقتی ازشون میخوای یه عکس تمام‌قد بهت تحویل بدن. وقتی کادر بسته است و فقط صورت رو نشون میده، همه‌چیز عالی و بی‌نقصه. اما به محض اینکه می‌خوای کل بدن سوژه تو کادر جا بشه، هوش مصنوعی شروع می‌کنه به سوتی دادن؛ از صورت‌های دفرمه و تار گرفته تا دست‌هایی که شش تا انگشت دارن یا پاهایی که تو هوا معلق موندن.

موتورهایی مثل میدجرنی (Midjourney) یا استیبل دیفیوژن (Stable Diffusion) موقع پردازش عکس‌های قدی (Full-body) رزولوشن و دقت کمتری رو برای صورت و دست‌ها خرج می‌کنن، چون تمرکزشون روی کل کادره. برای همینه که پرامپت‌نویسی برای یه عکس قدی دخترانه که استایلش به حال و هوای ایران هم بخوره، قلق‌های خاص خودش رو داره و با چند تا کلمه ساده جمع نمیشه.

کلمات کلیدی که هوش مصنوعی رو مجبور به اطاعت می‌کنن

برای اینکه سوژه از کادر بیرون نزنه یا نصفه نیفته، باید زاویه دوربین و فاصله رو خیلی دقیق به خورد هوش مصنوعی بدی.

به جای اینکه فقط بنویسی “یه دختر وایستاده”، از این کلمات استفاده کن:

• Full-body shot یا Full-length portrait: این دو تا کلمه مستقیماً به هوش مصنوعی میفهمونن که تو کل بدن رو از سر تا نوک پا می‌خوای.
• Wide angle shot: کادر رو بازتر می‌کنه تا سوژه راحت توش جا بشه.
• Head to toe: تاکید مضاعف روی اینکه از سر تا انگشت پا تو کادر باشه.
• Standing perfectly: باعث میشه ژست سوژه صاف و مشخص باشه و از به هم ریختگی آناتومی جلوگیری می‌کنه.

یه ترفند خفن دیگه استفاده از لنزهای خاص تو پرامپته. وقتی مینویسی shot on 24mm lens یا shot on 35mm lens، کادر به صورت فیزیکی (تو منطق هوش مصنوعی) عقب‌تر میره و احتمال قدی شدن عکس به شدت بالا میره.

پرامپت‌های آماده برای استایل‌های مختلف

این پرامپت‌ها رو می‌تونی کپی کنی و تو میدجرنی یا ابزارهای مشابه پیست کنی. زبان پرامپت‌ها انگلیسیه چون هوش مصنوعی انگلیسی رو با دقت خیلی بالاتری درک می‌کنه.

۱. استایل خیابونی و روزمره (کژوال ایرانی)

اگه یه عکس طبیعی تو فضای شهری می‌خوای که استایل مانتو و شال توش درومده باشه، این پرامپت عالی کار می‌کنه:

Full-body shot, head to toe portrait of a beautiful young middle-eastern woman walking down a sunny street in Tehran, wearing a modern stylish loose open manteau, wide leg jeans, and a casual loose scarf draped over her hair, white sneakers, street photography, candid shot, looking at camera, shot on 35mm lens, photorealistic, 8k, highly detailed --ar 9:16 --v 6.0

۲. استایل هنری و کافه‌گردی

این یکی برای فضاهای بسته و نورپردازی‌های دراماتیک‌تره:

Wide shot, full-body photography of an elegant Iranian girl standing inside a cozy vintage cafe, holding a coffee cup, wearing a long minimal trench coat and a dark elegant shawl, warm cinematic lighting, wooden background, fashion editorial style, hyper-realistic, sharp focus on face and outfit, 4k --ar 9:16 --stylize 250

۳. استایل استودیویی و فشن

وقتی پس‌زمینه ساده می‌خوای تا تمرکز فقط روی لباس و ژست باشه:

Full-length fashion studio portrait of a confident middle-eastern young woman, wearing a chic oversized blazer and tailored pants, high heels, subtle headscarf, solid light gray background, soft studio lighting, ultra-detailed, 8k resolution, photorealism, Vogue magazine style --ar 9:16

نسبت تصویر (Aspect Ratio)؛ قاتل خاموش عکس‌های قدی

خیلی‌ها پرامپت رو درست می‌نویسن، اما کادرشون مربعیه (1:1). تو یه مربع، جا دادن قدِ انسان سخته و هوش مصنوعی مجبوره سوژه رو ریز کنه یا پاها رو ببره. همیشه برای عکس‌های قدی از نسبت تصویر عمودی استفاده کن.

تو میدجرنی پارامتر --ar 9:16 (شبیه استوری اینستاگرام) یا --ar 4:5 (پست اینستاگرام) رو ته پرامپتت بذار.

یه مورد دیگه هم استفاده درست از Negative Prompt (پرامپت منفی) تو ابزارهایی مثل استیبل دیفیوژنه. کلماتی مثل cropped, out of frame, cut off رو حتماً تو بخش منفی بنویس تا هوش مصنوعی حق نداشته باشه عکس رو کراپ کنه. دفعه بعد که خواستی یه خروجی بگیری، کادر عمودی و لنز واید رو ترکیب کن و دقیقاً روی تک‌تک لباس‌ها و رنگ‌ها مانور بده تا ببینی چطور همون تصویر ذهنی دقیقت رو روی مانیتور میاره.

منابع استفاده شده برای استخراج تکنیک‌ها