پرامپت عکس اینستاگرام

بازی با کلمات به جای لنز دوربین

بیاین تعارف رو بذاریم کنار. الان دیگه هر کسی می‌تونه با چند خط تکست، یه عکس بسازه که عکاس‌های باسابقه هم تو تشخیص واقعی بودنش گیر کنن. تو اینستاگرام فارسی که ویترین پیجت همه چیزته، داشتن عکس‌های باکیفیت دیگه آپشن نیست، شرط بقاست. هزینه یه ساعت عکاسی تو یه استودیو معمولی الان بالای دو سه میلیون تومنه. تازه اگه شانس بیاری و خروجی همونی بشه که تو ذهنته. اینجاست که پرامپت‌نویسی (Prompt Engineering) واسه تولید عکس‌های خفن اینستاگرامی مثل یه میانبر جادویی عمل می‌کنه.

ما تو ایران یه سری محدودیت‌های خاص خودمون رو داریم. از دردسرهای ساخت اکانت و پرداخت دلاری واسه ابزارهایی مثل Midjourney بگیر تا قطعی و وصلی فیلترشکن‌ها. ولی خبر خوب اینه که با ابزارهای رایگانی مثل Bing Image Creator (همون DALL-E 3) یا Leonardo AI می‌تونی با یه اینترنت نصفه و نیمه هم خروجی‌های دیوانه‌کننده‌ای بگیری. فقط باید زبون این ربات‌ها رو بلد باشی.

آناتومی یک پرامپت پول‌ساز

ربات‌ها خنگ‌تر از چیزی هستن که فکر می‌کنی. اگه فقط بهشون بگی «یه عکس از یه دختر تو کافه»، یه تصویر پلاستیکی و کارتونی بهت می‌دن که از صد کیلومتری داد می‌زنه کار هوش مصنوعیه. برای اینکه عکس جون بگیره و بشه تو اکسپلور اینستاگرام روش حساب کرد، باید تک تک جزئیات رو به خورد هوش مصنوعی بدی.

یه پرامپت حرفه‌ای چهار تا ستون اصلی داره:

۱. سوژه اصلی و محیط: دقیقا کی، کجا، داره چیکار می‌کنه؟

۲. زاویه و مشخصات دوربین: لنز واید؟ پرتره؟ با دوربین آنالوگ گرفته شده یا دیجیتال؟

۳. نورپردازی: نور طلایی غروب؟ نور نئون؟ نور نرم پنجره؟

۴. نسبت تصویر (Aspect Ratio): برای اینستاگرام باید عکس‌ها عمودی باشن. تو میدجرنی از --ar 4:5 استفاده می‌کنیم که فیتِ سایز ۱۰۸۰ در ۱۳۵۰ اینستاگرامه.

پرامپت‌های آماده برای ترکوندن اینستاگرام

اینجا چند تا فرمول تست شده داریم که خروجی‌شون به شدت طبیعی و مناسب فضای اینستاگرام ایرانیه. می‌تونی کلمات رو بسته به نیازت تغییر بدی.

استایل کافه‌گردی و لایف‌استایل

فضای کافه‌های تهران همیشه پرطرفداره. این پرامپت یه عکس گرم و صمیمی بهت میده که جون می‌ده برای کپشن‌های روزمره.

متن پرامپت (کپی کن):

A photorealistic portrait of a stylish Middle Eastern young woman sitting in a cozy, modern cafe in Tehran, sipping an iced caramel macchiato. She is wearing a trendy oversized beige trench coat and a loose elegant scarf. Natural soft sunlight filtering through the window, warm moody atmosphere. Shot on Sony A7R IV, 85mm f/1.4 lens, shallow depth of field, hyper-detailed, 8k resolution –ar 4:5 –style raw

نکته کنکوری: عبارت Shot on Sony A7R IV, 85mm f/1.4 lens همون چیزیه که بافت پوست و تاری پس‌زمینه (بوکه) رو دقیقا شبیه یه عکس واقعی درمیاره.

فوتوشوت خیابونی (Streetwear)

اگه پیج لباس داری یا بلاگر استایلی، این مدل نورپردازی عکس‌هات رو خیلی شارپ و چشم‌گیر می‌کنه.

متن پرامپت (کپی کن):

Cinematic fashion photography of an edgy male model walking down a rainy street at night. Wearing high-end dark streetwear, baggy cargo pants, and chunky sneakers. Neon lights reflecting on the wet asphalt, cyberpunk subtle vibes, dramatic rim lighting. Shot on 35mm photography, film grain, ultra-realistic –ar 4:5 –v 6.0

نکته کنکوری: کلمه film grain (نویز فیلم) باعث می‌شه اون حالت بی‌نقص و پلاستیکیِ هوش مصنوعی از بین بره و عکس کثیف‌تر و واقعی‌تر به نظر برسه.

مینیمال و دارک آکادمیا

واسه پیج‌های آموزشی، کتاب‌فروشی‌ها یا کسایی که دنبال یه وایب جدی و آروم هستن.

متن پرامپت (کپی کن):

A minimal and aesthetic workspace desk from top angle. A closed vintage notebook, a modern fountain pen, a cup of black coffee, and subtle shadows of monstera leaves. Dark academia aesthetic, muted colors, soft ambient lighting, high-end editorial photography, 8k –ar 1:1

نسبت 1:1 برای پست‌های مربعی یا اسلاید‌های کاروسل عالیه.

واقع‌بین باشیم؛ هوش مصنوعی جادوگر نیست

خیلی از بچه‌ها وقتی اولین بار با این ابزارها کار می‌کنن، ناامید می‌شن چون مثلا ربات دست سوژه رو با شش تا انگشت کشیده یا نوشته‌های روی تابلوها رو شبیه خط میخی درآورده!

هوش مصنوعی هنوز تو درک متن‌های توی عکس و آناتومی دقیق دست مشکل داره. راه‌حلش چیه؟ اول اینکه سعی کنید تو پرامپت‌ها زاویه‌هایی رو انتخاب کنید که دست سوژه تو کادر نباشه یا تو جیبش باشه. دوم اینکه برای اصلاح ایرادات کوچیک، از ابزار Generative Fill فتوشاپ استفاده کنید. یه کلیک می‌کنی و اون انگشت اضافه رو محو می‌کنه.

هوش مصنوعی قراره جای عکاس‌ها رو بگیره؟ قطعا نه. هنر دیدن و ثبت لحظه واقعی چیزی نیست که با کد نویسی به دست بیاد. ولی کسی که پرامپت‌نویسی بلده و می‌تونه تو ده ثانیه ایده‌اش رو به تصویر بکشه، خیلی راحت جای کسی که تو روش‌های سنتی گیر کرده رو می‌گیره. حالا انتخاب با خودته؛ می‌خوای همچنان برای هر پست ساعت‌ها دنبال عکس استوک بگردی، یا خودت خالق ویترین پیجت باشی؟

منابع استفاده شده برای تکنیک‌های پرامپت‌نویسی